قطره اشك اميد

امروز زادروز پدر ایران, بنیانگذار حقوق بشــر کوروش کبیر ( 7/8/2570 شاهنشاهی ) است . به افتخار این روز ملی جهانی فقط گوشه ای از سخنان آن بزرگ افتخار افرین ایرانیان را می نویسم تا هیچ وقت یادمان نرود آن عرش کجا و این فرش کجا

هر چیزی پایانی داره ...

ولی هیچ پایانی نشونه تموم شدن نیست حتی زندگی آدما که این همه وابستگی دارن بهش اونور اتفاقات زیباتری منتظرشونه ...

اصلا نمی خوام کسی یا چیزی رو خطاب قرار بدم ولی اگه به نشونه ها دقت کنید آلارم پایان یک موضوع و شروع جدیدی رو نشون می ده ...

از زندگی شخصی خودم گرفته تا آینده مملکتم تا قصه پایان دنیا و  ...

به هر حال می خوام چند تا موضوع رو بگم :

اول اینکه لطفا تو پیغامهاتون نخواهید که براتون ایمیل بزنم و با من خصوصی صحبت کنید . اینجا 99 درصد پیغاما اوکی نمی شن برای نمایش پس می تونید حرفاتونو تو باکس کامنتام بزنید

درباره اینکه خیلیها برای پیشگویی آینده می ان و پیغام میزارنو مشتاقن که بدونن چی میشه .. حقیقتو فقط خدا می دونه ولی این وسط می مونه شهودات ادما که تا اونجایی که قابل نوشتن باشه حتما می نویسم ..

و اینجا فقط یک وبلاگ که زمانی مکان خوبی بود برای نوشتن دغدغه هام ولی الان مدتهاست که هویتشو از دست داده ... شاید یه روز من بشم همون آیلین قبل و اینجا بشه همون دنیای کوچیکی که شماها دوستش داشتید ...

فقط دلم می خواد بگم : 

حلالم کنید روزای خوب و بد

حلالم کنید لحظه های ناب

حلالم کنید نگاههای و دل هایی که همیشه برام ارزشمندید  و ...

کارتون آلیس در سرزمین عجایب رو دیدید ؟یا لحظات رقصیدن سیندرلا با شاهزاده ؟

دو روز پیش من به یه عروسی سلطنتی دعوت شدم که در نهایت هزینه ای 150 میلیونی برای آقای داماد در بر داشت

اول از همه که دم در ,ماشین بنز کوپه عروس و داماد پارک بود و بعد از اون

وارد دنیای شمع ها شدیم . باغی چندین هکتاری که با یک دنیا شمع روشن شده بود .

جشن بی نظیری از آتیش بازی وقتی باغ در تاریکی مطلق فرو رفت و رقص روی عرشه کشتی و حضور  تعداد زیادی از بازیگران و ورزشکاران معروف کشور .

5 خوانده : مهدی اسدی . نریمان . سعید عرب . سعید پانتن شایدم پانتر و یکی دیگه که من نشناختمش .

یک پیانو رویال که نوازنده ای ماهر تا 4 صبح برای مهمانانی که آن گوشه باغ را برای نشستن انتخاب کرده بودند , نواخت و بیش از 50 خدمه دختر و پسر که همگی هندی بودند و در بدو ورود مهمانان در 2 طرف فرش قرمز پهن شده دست به سینه ایستاده بودند و خوشامد می گفتند و در طول جشن سرویس می دادند از سوشی گرفته تا چندین مدل رلت گوشت و فیله سیخ شده و ...

هر نوع drink که دوست داشتی به راحتی سر میزها سرو می شد .

میز شامی که فکر نمی کنم غذایی ایرانی وجود داشته باشد که از قلم افتاده باشد و ...

خلاصه چند ساعت رقص که برای من خیلی زود گذشت .

ولی با همه این تفاسیر به جرات می گویم که هم عروس و هم داماد لیاقتی برابر این جشن را داشتند و امیدوارم خوشبختی این عشق همیشه پایدار باشد .

دلم برای خیلی چیزا تنگ شده ... برای گذشتم ‘ برای آدماش ‘ برای اتفاقاش ... برای اون موقعی که عاشقانه ‘عاشق بودم ... برای اون روزایی که صادقانه عاشق بودم و بچگانه شیطنت می کردم بدون انکه حس انتقام تهش باشه ...

کاش این همه قدرتی که خدا بهم داده سر سوزنیش قابل استفاده واسه خودم بود چون واقعا اون موقع فقط ازش استفاده نمی کردم بلکه سو استفاده می کردم ....

ولی افسوس که این همای سعادت فقط سنگینی حملش به دوش منه و حالشو عشقش واسه دیگران ....

افسوس

دایانا کوپر یه فرادرمانگر که من عاشق کتاباشم ... یه جورایی با کتاباش زندگی می کنم .

یه جمله ای که تو دست نوشته هاش برام خیلی دوست داشتنی اینه که :

هر بعد یا خصلت دوست نداشتنی وجود آدما تاریک مطلق نیست و قطعن یه راز بزرگ درونشه که اگر به اون راز برسی دیگه نه اون خصلت منفیه نه با شنیدنش و برخورد باهاش دچار تنش می شی . 

من بعضی وقتا که عصبانی می شدم و فکر می کردم تمام تلاشم  رو برای گفتگو با مخاطبم انجام دادم ولی باز موفق نشدم که حق مطلبو براش به زبون بیارم و راضیش کنم یه لیبل بزرگ  با عنوان نفهمی می زدم به پیشونیه طرف

تا چند وقت پیش فکر می کردم این مخاطبمه که نفهمه و توان درک صحبتهای منو نداره ولی بعد از دوره جدیدی که تو زندگیم شروع کردمو و حالا ایمان دارم که ادمها فقط یک آینه هستن در برابر من به این نتیجم رسیدم که این نفهمی تو وجود منه نه مخاطبم

بعد سعی کردم به جای ناراحت شدن بشینم تحلیل کنم که نعمت این نفهمی که من درون خودم دارم چیه ؟

اولیش این بود که بعضی وقتا همین نفهمی باعث شده از کنار مسائل زجر اور به راحتی بگذرم

2 اینکه نفهم نبودن زمانی افتخار برانگیز که بتونی کاری انجام بدی ولی وقتی نمی تونی کاری از پیش ببری بهترین روش همین نفهم بودن

و ...

به کلی موضوع دیگم رسیدم و الان احساس می کنم که دیگه هیچ کس اطرافم  مشکل نفهمی نداره چون راه حل این نفهمی درون خودم بود که دارم بهش می رسم و درمانش می کنم ..

می دونم زندگی یعنی تجربه ... می دونم هیچوقت هیچ چیز باارزشی راحت به دست نمی اد

وهمین زندگی بهم یاد داده که :

کسی که برای بدست آوردن خواسته ای که ازش دم می زنه تلاشی نمی کنه یا داره دروغ می گه یا نیت خوبی ته قضیش وجود نداره

خوشحالم که برای بدست آوردن این تجربه تاوان سنگینی پرداخت نکردم .

خوشحالم که خودمو درگیر مسائل احساسی نکردم و سلامتی رابطمو با هیچ وعده وعیدی به بازی نگرفتم ...

شاید قشنگترین جمله ای که می تونم بگم اینه که :

زندگی زیباست!

به شرط این که صبورانه ... جسورانه و متواضعانه بازی اش کنیم ...

و

حال به هم زن به نظر میاد!

وقتایی که هزینه یادگیری قواعدش رو می پردازیم ...

و من این بار جسورانه بازی کردم ...